Psyxologia.gr

Το παρακάτω κείμενο, στάλθηκε από το χρήστη eilotas σαν σχόλιο σε κάποιο άρθρο.

Απο τα λιγα που ξερω οπως και ολοι οι μη ψυχολογοι η επισκεψη σε ενα ψυχολογο πραγματοποιειται με τον εξης απωτερο σκοπο.
να εντοπισει αυτος τις ριζες των τυχον προβληματων που μας ‘βασανιζουν’ και να μας οδηγησει στην καταπολεμηση τους. αυτο εξαλλου ειναι το αντικειμενο των σπουδων του ψυχολογου.
θα περιμενε ομως καποιος (μπορει και αφελως σκεπτομενος) οτι καθε ψυχολογος οντα ειδημων, να ειναι πληρως απαλαγμενος απο καθε ειδους ψυχικα προβληματα αφου γνωριζοντας καλα τον εαυτο του το παρελθον του και εχοντας διδαχθει το αντικειμενο της ψυχοθεραπειας, ειναι σε θεση να θεραπευσει σε βαθος τον εαυτο του.ειναι ομως ετσι? γιατι αν υποθεσουμε οτι η απαντηση ειναι ναι, φαινεται καπως ουτοπικο, αν απο την αλλη οχι, τοτε γιατι ειναι ικανος να θεραπευσει αλλους και οχι τον ιδιο του τον εαυτο?
για παραδειγμα ο Λεο Μπουσκαλια συγγραφεας-ψυχολογος αν δεν απατωμαι, διδασκε περι ευτυχιας και πως μπορει αυτη να κατακτηθει και στο τελος …αυτοκτονησε. δεν λεω οτι αυτο μπορει να γενικευτει αλλα ειναι ενα στοιχειο.
εχω καποια πιθανη απαντηση στο νου μου αλλα προτιμω να ακουσω πρωτα του ειδικου.

Ο eilotas, στο σχόλιό του αυτό πιστέυουμε εκφράζει μία απορία που ίσως έχει απασχολήσει αρκετούς από εμάς. Πέραν του ενδιαφέροντος που παρουσιάζει για τους σκοπούς της σελίδας, το εκλάβαμε σαν μια καλή ευκαιρία για να προβάλουμε και τη δική σας συμμετοχή.

Περισσότερα…

Πιστεύουμε ότι το συγκεκριμένο θέμα αποτελεί έναν από τους κύριους παράγοντες για τους οποίους πολλοί άνθρωποι, αν και αναγνωρίζουν τη χρησιμότητα, δεν τολμούν να απευθυνθούν σε έναν ψυχολόγο. Υπάρχει ο φόβος ότι θα γίνουν θύμα και αντικείμενο εκμετάλλευσης ενός «επιτήδειου», που όχι μόνο θα μπορεί να «κυβερνήσει» τη σκέψη τους, αλλά και το πορτοφόλι τους.
Όσον αφορά την προκατάληψη η οποία διακατέχει τον υποψήφιο θεραπευόμενο περί άσκησης επιρροής πάνω του από τον επαγγελματία της ψυχικής υγείας, είναι κάτι το οποίο εύκολα μπορεί να καταρριφθεί κατανοώντας τις βάσεις αλληλεξάρτησης και αλληλοσυνεργασίας, στις οποίες στηρίζεται η σχέση θεραπευτή-θεραπευόμενου. Αυτό όμως είναι μέσα στις φιλοδοξίες σελίδων σαν και τη δική μας κι ελπίζουμε κάποια στιγμή να μπορέσουμε να συμβάλλουμε στην κατανόησή της και στην κατάρριψη τέτοιων λανθασμένων αντιλήψεων.
Στο παρόν άρθρο, μάς ενδιαφέρει η οικονομική πλευρά της ανασφάλειας…

Περισσότερα…

Ο διαχωρισμός μεταξύ ψυχής και σώματος συνεχίζει να υπάρχει μέχρι τις μέρες μας, αφού αντικατοπτρίζει την πόλωση που επικρατεί σε διάφορους τομείς της σύγχρονης εποχής: πλούσιος-φτωχός, όμορφος-άσχημος κτλ. Σε ό,τι αφορά τα επαγγέλματα της ψυχικής υγείας, ο διαχωρισμός αυτός δεν υφίσταται. Ψυχή και Σώμα είναι δύο έννοιες οι οποίες δουλεύουν σε πλήρη εξάρτηση και αρμονία.
Παράδειγμα εξάρτησης του σώματος από την ψυχή, η καθολική πλέον αποδοχή για το ρόλο του άγχους στην εμφάνιση διαφόρων «ιατρικού τύπου» ασθενειών. Από την άλλη πλευρά, η εξάρτηση της ψυχής από το σώμα γίνεται κατανοητή με τη χρησιμοποίηση του απλοϊκού παραδείγματος της εμφάνισης ενός απλού κρυολογήματος, όπου κατά τη διάρκειά του, η ψυχική μας διάθεση είναι ανάλογη της σωματικής μας κατάστασης.
Περισσότερα…

Το δίλημμα ψυχολόγος ή ψυχίατρος αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της σύγχυσης που υπάρχει γύρω από τους επαγγελματίες της ψυχικής υγείας. Ο πιο εύκολος και συνηθισμένος τρόπος για να τους ξεχωρίζουμε είναι να λέμε ότι ο ψυχίατρος είναι για τα «βαριά« περιστατικά, ενώ ο ψυχολόγος για τα «ελαφριά». Η παρατήρηση αυτή περιέχει μία δόση αληθείας, αφού στα «βαριά» περιστατικά είναι απαραίτητη η φαρμακοθεραπεία, αλλά δεν περιγράφει ακριβώς το πώς έχουν τα πράγματα…

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι δύο αυτοί επιστήμονες κοιτάζουν το ίδιο πράγμα, τον άνθρωπο και τις ψυχικές του δυσλειτουργίες, από διαφορετική οπτική γωνία. Η διαφοροποίηση αυτή έχει να κάνει με την ιατρική ιδιότητα που έχει ο ψυχίατρος, πράγμα το οποίο λείπει από τον ψυχολόγο.
Περισσότερα…